«نپشته داریوش بزرگ درکاخ آپادانا»

خرید بک لینک

یاشار تبریزلی

 

نام

نپشتههای پی سازی کاخ آپادانا تخت جمشید

دوره

هخامنشیان

تاریخ ساخت

۴۸۶-۵۲۲ سال پیش از میلاد(دوران زمامداری داریوش بزرگ)

ساخت

داریوش بزرگ

جای یافته شدن

زیر پایههای تالار مرکزی کاخ آپادانا تخت جمشید

یابنده

فردریک کرفتر

تاریخ یافت

1313 خورشیدی

جای نگهداری

موزه ملّی ایران

کاربرد

یادبود و یادنوشت

کالا

زر و سیم

اندازه

هر کدام ۳۳ در ۳۳ سانتیمتر با کلفتی : ۱۵ میلیمتر

شمار نپشته ها

چهار نپشته زرّین و چهار نپشته سیمین

 

بزرگترین و باشکوه ترین کاخ داریوش بزرگ ، کاخ آپادانا تخت جمشید بودهاست . ساخت این کاخ در تاریخ ۵۱۵ پیش از میلاد آغاز شد و تکمیل آن سی سال به درازا کشید . ساختمان این کاخ بزرگ و با شکوه ، کاری ماندنی شمرده میشد، به همین شُوند ، داریوش بزرگ فرمان داد تا نام و نشان و ویژگیهای ایرانشهر (ایران) را بر چهار نپشته (خشت) زرّین و چهار نپشته سیمین، به سه زبان و دبیره پارسی باستان ، بابلی و ایلامی کنده کاری و چهار جعبه سنگی که هر کدام ۴۵ سانتیمتر درازا و پهنا و ۱۵ سانتیمتر بلندی داشت ، ساختند و در هر جعبه ، یک نپشته زرّین و یک نپشته سیمین به همراه چند سکه ، از گونه سکههای ایونیه و لودیه و یونان ، که در آن روزگار رواج داشت (در سال ۵۱۵ پیش از میلاد هنوز سکههای داریوش بزرگ، بنام به داریک یا داریوشی، ضرب نشده بود) جای دادند و در چهار گوشه تالار کاخ ، زیر پی دیوار آپادانا، با تخته سنگهایی گران پنهان ساختند.

 نوشته پارسی باستان

از میان این جعبهها و گنجینههای درون آنها، دو عدد در درازنای روزها به تاراج رفتهاست  و جای تهی یکی از آنها در گوشه اپاختر باختری آپادانا ، در دل سنگ کوه آشکار مانده بود . فردریک کرفتر در سال ۱۳۱۳ خورشیدی به بررسی این جای تهی پرداخت و هوده(نتیجه) گرفت که باید در سه گوشه دیگر تالار نیز نمونه آن یافت شود . پس از کندهکاری در گوشه اپاختر خاوری و نیمروز خاوری ، جعبهها و گنجینههای درون آنها را یافتند و به تهران فرستادند . هم اینک یک جفت از نپشته در موزه ملی ایران نگهداری میشود.

دبیره و ترجمه

روی هر یک از این چهار لوح ، نوشته ای به سه زبان پارسی باستان (۱۰ سطر)، ایلامی (۷ سطر) و بابلی (۸ سطر) به دبیره میخی یک نوشته یکسان کنده کاری شدهاست . ترجمه این نوشته چنین است :

داریوش شاه بزرگ ، شاه شاهان ، شاه کشورها ، پسر ویشتاسپه ، از تخمه هخامنشی ، داریوش شاه گوید: این است کشوری که من دارم . از جایگاه سکاهایی که آن سوی سغدند تا برسد به حبشه ، از هندوستان تا برسد به لودیه ، که آن را اهورامزدا، مُهست (بزرگترین) خدایان ، به من بخشیدهاست . اهورامزدا مرا و این خاندان شاهیم را بپایاد.

سرچشمه :

علیرضا شاهپور شهبازی. «تالار مرکزی آپادانا». در راهنمای مستند تخت جمشید. بنیاد پژوهشی پارسه/ پاسارگاد. چاپ ۱۳۸۴. تهران: انتشارات سفیران و انتشارات فرهنگسرای میردشتی، ۱۳۸۴. برگه های ۸۹ تا ۹۴. شابک ۴-۶-۹۱۹۶۰-۹۶۴.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۶ساعت 0:16&nbsp توسط آرمان جاویدان  | 

آرمان جاویدان...

ما را در سایت آرمان جاویدان دنبال می‌کنید

برچسب: نویسنده: بازدید: 132 تاريخ: يکشنبه 15 بهمن 1396 ساعت: 1:56

صفحه بندی